చిగురులు

అమ్మ చేతిని విదుల్చుకుని చిందులేసే పిల్లలు 
కొమ్మ నుంచి జారిపడుతున్న యీ  చినుకులు
కేరింతల సడి కి మురిసే తల్లి 
పిట్ట పాటల పరవశించే జగతి 

గాలి కడలి లో నిశ్శబ్దపు నౌక,
వెంటాడే వెలుతురు లో చీకటి జాడ
కనుమరుగౌతున్న తరుణం

నిదురలో ముగియని కలని
పగటి యవనిక పై తీర్చిదిద్దుతూ కాలం

3/17/21

అమ్మ ఒడిలోని బిడ్డని లేవనెత్తి నిలబెట్టే తండ్రి చేతులు 
అంకురం మొదలుకుని ఆకాశాన్ని తాకే తరువుల చుట్టూ
ఈ సహస్రకోటి కిరణాలు ... 
రాకపోకల, కలివిడితనాల మేనమావలు ఆ గాలివానలు

4/4/21

పిట్టపాటల  తియ్యందనాలకై
వానలుగా వచ్చి చేరాయి మబ్బులు
తడిరెక్కల తిమ్మిరి విదుల్చుకుంటూ
ఎండపొడలోకి  ఎగిరిపోయాయా తుంటరులు 

4/7/21

Memories are arbitrary

లోక సంచారి ఒకరు
పరిమళరూపాన పూటకొక పూసత్రం లో
విడిది చేసి
వేకువఝాముకి పుప్పొడి కంబళి విసిరి కొట్టి
పయనమైనట్లుగా ఉంటుంది...
తాను తిరిగిన దారులన్నీ నాకెరుకనే!
గూడు కట్టని ఒక్కొక్క జాతి పిట్ట
కొమ్మ అంచునో, గుమ్మం మూలనో

నిదుర చేసి
పొద్దు పొడుపు వేళకి పాటతో చుట్టుముట్టి
బందీని చేస్తూంటాయి!
అంత్యాక్షరి ప్రాసలు కలుపుతూ నేనూ జతపడతా...
తలవాకిట నిలిచిపోతాను,
చుక్కలు పొదిగిన దుప్పటి కప్పుకుని
నేలని అదుముకుని
జీవన పరిమళమై తిరుగాడుతాను
కలల సానువుపై రాగమై ధ్వనిస్తాను.



కరుగుతున్న దృశ్యం

అంగుళాల చొప్పున పేరుకుని అడుగుల్లో ఎదిగాక 
ఆ మంచు గుట్టల మీద
ఆకతాయి గాలుల ఆటకాయతనం ముద్ర వేస్తుంది.
గాలికి కుంచె రూపు వస్తే, 
సృష్టిలో అద్వితీయమైన చిత్రలేఖన సృష్టి జరుగుతుంది.
ఊపిరి తీయనీయని బ్రతుకు నుంచి
త్రుంచి తెచ్చుకున్న ఓ గుప్పెడు క్షణాలు ఊదామా, 
ఇక ఆరీ ఆరని వైనాల ఆ చిత్రాల మీద గంపెడు ఊహలై నిశ్వసిస్తాయి...
ఎవరికి ఆ అందమైన గానం వినిపించాలో
తెలియక తడిబడిపోతాము, 
మరవరాని కాల గమనం అని మురిసిపోతూ...
పరకాయించి చూస్తే ఆ మంచులో
ఎన్నెన్నో లోతైన సంగతులు ఉన్నాయి!