కూరిమి

'మారాము చేసానులే...'
మూసిన తలుపుల నుంచి
దూసుకువచ్చే వాన సడిలా
బిగించిన ఆ పెదాల నుంచి
చిన్న మాట!

దుఃఖ మేఘం కమ్ముకున్న
తన కనులు
దిగులు భారం మోయనన్న
తనువూ
ఈ చేతులలో...

'గారాలు నీవంతు కదు!?'
నిమిరిన ఈ మమత,
సవరించిన మాటల ధార..
తేటపడ్డ ఆకాశమై
ఇరువురి అనుబంధం.

(మా పాప రాసిన) ఆలాపన!

(NRI గా ఎదిగిన తను, పాటకి తనకి నడుమ అనుబంధాన్ని పూర్తిగా తనకి వచ్చిన తెలుగుతో అనుసంధానం చేస్తూ రాసుకుంది.. నేను కేవలం సరైన పర్యాయపదం, వ్యాకరణం సరిదిద్దాను)

వరాల వానగా వచ్చిందో గీతం-
మునుపెరగని ఆ పరిచయంలో
రేగిన వాంఛతో మొదలైయిందీ,
బంధం గట్టిపడింది.

గానంతో కీర్తి శిఖరాలు చేరే అభిమతం
ఉత్సాహపు వెల్లువైంది నాలో...
హత్తుకొని మత్తెంకించేసి, బానిసైన
నాతో రాగాలు కట్టించింది.

పాటలుగ మారిన ఈ పరిచయం
మళ్ళి మళ్ళి కరుణించి మరలివచ్చింది
మదిలో అవే పదాలు భాగమౌతుంటే
తనలో లీననం అయిపోయాను.

అవసరం లేదనిపించిన సంగతుల్లోనే
సారం వుందని తెలియని స్థితిలో
కరిగిపోయాను సరాగమై-
ఆవిర్భవించింది నా హృదయగానం
జనించింది నాకై నూతన గమ్యం...!

స్మరిస్తే..స్ఫురిస్తే...!

ఈసరికే
ఇంకొన్ని రంగులు
కలగాపులగం చేస్తూ
పోతుంటాయా అల్లరి మేఘాలు
నన్నో, 

నా ఊహలనో అందబుచ్చుకుని
నువ్వు సృజించే
వర్ణాల వలెనే..
ఒక్కసారిగా

ఎన్నో చుక్కలు హత్తుకున్న
ఆకాశం
సిగ్గుగా చీకటిలోకి
తప్పుకుంటుంది,
మెత్తగా వత్తిగిల్లిన

నా తనువులో, 
కనులు విప్పని చూపులలో
నీ జాడ
మెరుపు నింపినట్లే...!