స్వర్ణ తీరంలో

రాత్రంతా
మేలుకునే ఉన్నాను, 
వేసట తో వేచి ఉన్నా..
ఓపలేని ఆత్రంతో

ఆకాశపు అద్దం చేత బుచ్చుకుని
నీలిమేఘాలు దులుపుతూ,
చీకటి అంటిన చేతులతో

కరిగిన కాలపు కాటుక మరకలు
తుడుపుతూ.
వెనమాటుగా వచ్చి

కనులు మూసింది
నిదుర
తొట్రుపడి రెప్పలు తెరవగానే
కలలకి వెండితెర తీసి

గుండె నిండా ఊహల జాడలు
వదిలిపోయాడు
మెరుపువేగంతో...

వినిపించే గతం

ఈవేళ ముసాబు నిదుర లేపింది.
'అర్జున ఫల్గుణ కిరీటి పార్దా'
ఉరుము తో మెదిలే గ్యాపకం-
చెవులు మూస్తూ,
చేరువగా పొదుపుకుంటూ
ఓ హస్తం.
అమ్మ కప్పే చెంగు
వాన కురవక మునుపే
విచ్చుకునే ఛత్రం.

పదిలం గా గుండె తలుపు తీసుకుని
వెలికి వచ్చే గతకాలం-
పడవ పందేలతో,
పిల్లకాలువల్లో చిందులతో
ప్రాయం ఎరుగని మనసుల
పనుల తొందర..
మందలిస్తూ, మన్నిస్తూ,
వేడినూనె మర్దిస్తూనో,
వసాట్లో వేసిన పక్కలు మడుస్తూనో,
అమ్మకి, వాళ్ళమ్మకి, నానమ్మకి, నాన్నకీ
వానాకాలపు పనుల ఊదర.

సందెచీకట్లో-
కట్టెలపొయ్యి వెలుగులో
ఆరీఆరని బట్టల రెపరెపలు
రేగివడియాల చప్పరింపులు.
కిటికీ రెక్కల సందు,
ద్వార బంధాల మీదుగా
రేయంతా తేమగాలి విసురులు.
చెప్పుకోవాలని, చెప్తూనే
చెవులురిక్కించి వినాలనిపించే
గతించని మంద్రస్వరాలు
వానతో కలిసి కురుస్తూ.
ఇక, యీ పగలంతా
తడితడిగా లోపలా వెలుపలా...

Night Rain: నా కవిత "రేయి మొయిలు" కి ఆంగ్లానువాదం

- by Indira Babbellapati

A collective consciousness
manifests as drops of rain, and as thoughts;
times immemorial, often
walls come as obstacles
to drench and absorb
the rain. The body sways
to the tune of thought
while, 'aakash Ganga'
showers as amrous
raindrops.

Is the sprightly young
girl's heart a prisoner
in the embrace of raindrops? Do the
unopened doors
drench in the shower of
thoughts to reach the
heavens above as perfumed smoke?

As I lift the veils of
thoughts that gate crash
the doors of pre-dawn,
all that's found in the shadows was last night's
dissonance; and the siege
of clouds...
It's the lone journey of
liberated souls that can
never unify...


*****
- రేయి మొయిలు-

సమూహ ఆత్మ ఒకటి
చినుకులు, తలపులు గా విడివడి ఉంది అనాదిగా
వానలో తడవటానికి, చిందులేయడానికి గోడలు అడ్డుపడతాయ్ తరుచుగా.
ఇద్దరు బందీలు; చీకటి వేళ వానలో చిందులేసే క్రీడలో
తలపు ఊపుతో తనువు, ఆకాశగంగ హొయలుతో చినుకు

చలాకీ చిన్నది, చిన్నదాని మనసు
చినుకుల కౌగిలిలో బందీనా?
తెరవని తలుపుల తెరిచిన తలపులలో తడిసి
దివికి రాలిన విరివానల
పరిమళాల ధూపమైపోయిందా!?

తెలవారి తలుపులు తోసుకువచ్చే
తెరలు తొలగించుకుని తొంగిచూసే
నీడల్లో నిన్న రేయి కలవరం,
తొలగని మేఘాల ఆవరింపు...
ఏకం కాలేని విముక్తాత్మల ఒంటరి పయనం!