అడుగుల సడి
ఏటి నీటి వేదిక
ఆ గీతం ఏ రాగం కోరుకోదు-
పయనాలు
ఏళ్ళ తరబడి
తరతరాల నోట వినపడుతూ వచ్చేది
వీలునామాలు, సొంతదారులు మారుతూ
వీధి పేర్లు, కొత్త వలసలు కలుస్తూ
ఊరు పేరు ఎందరికో పరిచయం అయేది
గోడలు కూలిన మేడల్లో
వేళ్ళూనిన రావి కొమ్మల్లో
అపుడపుడు ఎవరెవరో-
జ్ఞాపకాల తడుములాట, వెదుకులాటలో
నేలంతా అడుగుల సంతకాలు చేస్తుంటారు
మరెవరెవరో
పునాదులు, గదులు పేర్చుతున్న రోజుల్లో
కలలు నాటుతూ రేపటి లోకపు ఉనికికి
రూపు దిద్దుతారు..
పేరు మారని ఊరు
కొత్త చిరునామాలు మోస్తూ
జనంతో కిక్కిరిసి
జీవితాల చిత్రాలతో, సాంద్రతతో
తీరు తెన్నులు మార్చుకుంటుంది
ఊరులు తిరుగుతూ
ఊసులు వింటూ
నేను
పేరుకొక పాట వ్రాసుకుని
స్వరకల్పన చేస్తున్నాను
ఊరికొక ఉనికి తెలుసుకుని
మారుతున్నాను
నా పేరు మారింది
సంచారిగా మారింది
నాదీ ఆ అందరి పేరయింది
వసంతానికోసారి
మినుకుమినుకుమనే చంద్రుని చూద్దామంటూ
మేఘాల మునకలేసే సూర్యుని వెదకాలంటూ
వేకువజాము కి మునుపే మనసు లేచింది
చుట్టూ లోకాన్ని తడిమి చూసింది
పరుగు తీయలేని గాలులు కొమ్మల్ని కుదుపుతూ
తెరలలో నిలవలేని మంచు ఇల కి జాలువారుతూ
ఉదయ గాన కచేరికి శ్రుతి సవరించే వేళ
కొమ్మల నీడల్లో కదలాడుతూ,
మంచు పొదల్లో మెదలాడుతూ
నిలిచీ నిలవని పిట్టలు కొన్ని
మరిచిన నెలవుల తిరుగాడుతున్నాయి
పాత గూళ్ళు వెలతెల పోతున్నాయి
పరుగులు నేర్చిన కూనలేవో
గరిక పరుపుల మీద దొర్లాడుతున్నాయి
సయ్యాటలో మునిగి తేలుతున్నాయి
వసంతం వచ్చిందా రానుందా ఎరగనట్లు
మొగ్గలు తొడిగిన మొక్కలు
చివురుల మునిగిన రెమ్మలు
చిత్రమేదో చేస్తున్నాయి
ఏడాదికోమారు
ఇదే పదాలు పాడుతున్నాను
పూర్తి చేయలేనని పదిలపరుస్తున్నాను
నిరుడు ముగిసిన పద్యం
తిరిగి పురుడు పోసుకున్నట్లు
కొత్త పాదం తారాడుతూ ఉంది
యాత్ర దేముంది - తూర్పు పడమర నడుమ ఏదో ఉంది
రేగి పళ్ళు మాగిన వేళలో
నేరేడు కొమ్మలు బరువుగా వాలిన వుదయాలలో
నిమ్మ పూల మీదుగా కదిలిన గాలిలో
నేను నిన్ను పునర్దర్శనం చేసుకున్నాను
చేమంతి మందారాల రంగుల జుగల్బందీ ముగిసాక
జాజులు మల్లెల పోరు మొదలయాక
మామిడి పూత దాచిన భరిణె మూత బిగించాక
రసాల కాయల హోరు వాడలకి వచ్చాక
నన్ను సాగనంపే సమయంలో
ఆకాశం వర్షించింది
నిన్ను హత్తుకుని ఒదిగిన చెమ్మ
నన్ను చుట్టుకుని వున్న ఆత్మీయత
ఉమ్మడి బంధం నా కొంగు బంగారం
నేల తల్లీ,
నీ స్పర్శ కోసం తిరిగి వస్తాను..
సశేషమైన చరితలు రాసుకుని మోసుకొస్తాను
పాటల పోత పోసిన పిట్టనై నర్తిస్తూ
మళ్లీ కొత్త రాగం తో పాదం కదుపుతాను
-----
ఈ క్షణం
కోయిల పాట కార్డినల్ గొంతులో ధ్వనించింది
చేమంతి వన్నె తిరిగి చేరుకుంది
ఆ సీమలో వేడికి జడిసిన శీతల పవనాల జాడ
ఈ నేల మీద తెలిసింది
నేస్తాలు నిండు గా ఆహ్వానం పలికాయి..
తూరుపు పడమరల నడుమ ఒరుగుతూ వుంది
సీమాంతర యానాలు అంత సులువుగా వెనకపడవు-
వెంటవెంట వస్తుంటాయి.
అడుగులతో సాగే ఒంటె మెడలో గంటల సడి
ఎడారి దిక్కుల్లో ఆగి ఆగి తరలినట్లుగా,
నిమిషాలు నడిచి వెళ్లి పోతున్నా
జ్ఞాపకాలు ప్రతిధ్వనిస్తూ
Lovers of Trees
ఒకానొక సాయంవేళ
శరదృతువు ఛాయలు మోస్తూ
ఆకులన్నీ అనేకానేక వన్నెల్లో
పదును లేని కాంతులేవో చెదురు మదురుగా
చిక్కబడుతున్న రవళులు- కొన్ని పిట్టలవి, కొన్ని గాలులవీ
అరుదుగా రాలుతున్న ఆకులు
నేలకి చేరక ఊగిసలాడుతూన్న
తరుణం..
నేనూ నిలిచివున్న సమయాన
"isn't it beautiful" చిరు స్వనం
రవ్వంత చిరు దరహాసం మిళితమైనట్లు
చెట్టుని పోలిన మనిషి
కళ్ళలో రెండు పున్నముల కాంతి
ఆమె ఒకరా, ప్రకృతి ఆవహించిన ఇరువురో?
మా మాటలన్నీ మరో లోకపు పరవశం
అపుడు మరిన్ని ఆకులు రాలాయి
ఇటువైపుగా కదిలాయి
'కవితలన్నీ తారాడినట్లుంది,' అంటున్నాను
"do you know the trees poem"
కొత్త గానం, కోయిల స్వరం ఊహించని గళం తో
ఆమె ఆ రేయి చంద్ర కాంతి గా కమ్ముకున్నది
ఆ పాట కలకి అందని సీమకి
నన్ను తరలించింది
కలవరించని, కలని వరించని
కొంగొత్త నేను
ఇక మరి, కదిలి కదిలి తెల్లవార్లూ చెట్టునై
పదాలు రాల్చుకున్నాను
A Spectator
పునః పరిచయం
చెరువు గట్టు చీల్చుకుని ఈ చెట్టు వేర్లు
నీళ్ళలో
నీడకూ అందక దాగినట్లున్నాయి
చెరువేమో
అలల వేళ్ళ కొసలు జొనిపి
గట్టు తెంచుకుని చేరుకునేందుకే
ఎగిసి ఎగిసి ఎగిరెగి రెగిరి ఎగిరి
చేరువగా వచ్చినట్లుంది
కొమ్మలు, చివురులు
పసిరి వాసనలతో, పచ్చని మెరుపులతో
ఎండ కొనలతో కరచాలనం చేస్తున్నాయి
మరి,
మంకెన పూల బొత్తి లా
ఓ ఎర్రని పిట్ట
ఎగిరి, తిరిగి వాలి
కదిలి కలదిరిగి
పాడి, అలిసి
కూలబడింది
వాడంతా వీచే గాలులు
వాన మబ్బుల గోలలూ..
పిల్లకాయల కేరింతలు
గూళ్ళలో కువకువల అలికిడి
పొదల మీద రెక్కలపురుగుల పొర్లిగింతలు
వసంత కాలాల
వైనాలు ఎప్పటివే
ఎప్పటికీ మాసిపోనివే!
snowతనం నూతనమా?
ఒకానొక తేనెపిట్ట రాకతో
ముసాబు ఉదయాల మునకల్లో
-1-
వానచినుకులు
పిల్లకాలువలు కట్టుకుని
ఇనకనని మొరాయిస్తున్నాయి
వలస పక్షులు
నిన్న లేనివేవో చూస్తూ
వింతపడుతూన్నట్లు
నిమ్మళంగా ఒళ్ళు కడుక్కుంటున్నాయి
ఎప్పుడూ ఉన్న చెట్లు,
ఇప్పుడిప్పుడే విచ్చుకున్న పూలు
ఆరాటం గా దిగుతున్న నీటి మబ్బులకి
వసతి ఏర్పాట్లలో
హడావుడిగా మాట్లాడేస్తున్నట్లుగా ఉంది
చిరుగాలుల సవ్వడిలో కొత్త తీరు వింటుంటే
కిటికీచట్రాలు అడ్డం పడి ఆగిన
ఇంకాసిని నీటిబొట్లు
ఆగి ఆగి దూకుతున్నాయి
వానంటేనే ఆహ్లాదం,
వానొస్తే చెప్పలేనంతదేదో ఉంటుంది
ఎప్పటికీను...
-2-
పక్కకి వచ్చి వాలి,
కువకువల కేరింతల మినహా
పలుకరించని పిట్టలన్నా,
"గుర్తుకొస్తున్నావ" ని చెబ్దామంటే
నీడకీ ఆచూకీ తెలుపని నువ్వన్నా,
పట్టరాని కోపంగా ఉంది,
పంతం పట్టాలని పౌరుషంగా ఉంది...
నువ్వు పిలవగానే టక్కున పారిపోయే
నా బెట్టుసరితనాల మీదొట్టు.
-3-
వానలోనూ,
ఆనందాల వానలలో
తడిసి ఒళ్ళు ఆరబెట్టుకున్న
అక్షరాలలోనూ
నానిపోతున్న హాయి!
360°
కాసేపు నీతో
ఋతురీతి
2023 అక్టోబర్ నెలాఖరు, పోస్టాఫీస్ వద్ద పార్క్ చేసిన ప్రదేశం మొత్తం ఎర్రగా మారిన ఆకుల గలగలల చిరుగాలి. మోపుగా ఆ చెట్లన్నీ ఎర్రని ఆకాశం దిక్కు గా నిటారున నిలుచుని ఉన్నాయి. మనస్సు కదలనని మొరాయింపు, వెనుకగా నవ్వు, తిరిగి చూసాను ఒక - embodiment of bliss ని - "అవన్నీ హృద్యంగా లేవూ!" నవ్వు కలగలిసిన పలుకరింపుతో ఆ స్త్రీ. ప్రతి శరదారంభ సమయం కుప్పించే మైమరుపులో నా సంభాషణ తదుపరి, Trees poem చదివావా అని అడుగుతూనే పూర్తిగా చెప్తుంటే వింటూ వింటూ, తాదాత్మ్య స్థితిలో నెట్టబడిపోయాను. మనిషిలో ఋతువుని దర్శించడం, ఆమె
"Poems are made by fools like me,
But only God can make a tree."
అని పూర్తి చేసిన క్షణాన అనుభవమైంది.
నేనూ ఆ ఉదయం చదివి, అనువదిస్తున్న కవితని చూపాను. ఆ సంగతి తరువాయి.
స్వంతదారులు
వాడినవో, వడిలి రాలి పడినవో
చేరవస్తూన్న క్షణాలెన్నో
మునిమాపు, రేయి నడుమ-
వాన పదం
Modern MILs n' Darling DILs global geet
దంతసిరి
పంటి పదునుకి సొంటి ఘాటులు ।
పట్టి దినుసుల గట్టి రుచులను
పట్టు పట్టగ పెట్టి పుట్టెను ।।
అభిముఖము
తానెవరో నేనెవరో ఎరిగినంత కరుణతో










