అభిముఖము


 తానెవరో నేనెవరో ఎరిగినంత కరుణతో
కన్నార్పనీయక కట్టిపడేసే ఆ నగవుతో
ఇటుగానో  అటెటో మరి చూపుల గాలాలు విసురుతూ
మురిపాలలో సగపాలు నాకూ పంచుతూ...!

చిగురులు

అమ్మ చేతిని విదుల్చుకుని చిందులేసే పిల్లలు 
కొమ్మ నుంచి జారిపడుతున్న యీ  చినుకులు
కేరింతల సడి కి మురిసే తల్లి 
పిట్ట పాటల పరవశించే జగతి 

గాలి కడలి లో నిశ్శబ్దపు నౌక,
వెంటాడే వెలుతురు లో చీకటి జాడ
కనుమరుగౌతున్న తరుణం

నిదురలో ముగియని కలని
పగటి యవనిక పై తీర్చిదిద్దుతూ కాలం

3/17/21

అమ్మ ఒడిలోని బిడ్డని లేవనెత్తి నిలబెట్టే తండ్రి చేతులు 
అంకురం మొదలుకుని ఆకాశాన్ని తాకే తరువుల చుట్టూ
ఈ సహస్రకోటి కిరణాలు ... 
రాకపోకల, కలివిడితనాల మేనమావలు ఆ గాలివానలు

4/4/21

పిట్టపాటల  తియ్యందనాలకై
వానలుగా వచ్చి చేరాయి మబ్బులు
తడిరెక్కల తిమ్మిరి విదుల్చుకుంటూ
ఎండపొడలోకి  ఎగిరిపోయాయా తుంటరులు 

4/7/21

Memories are arbitrary

లోక సంచారి ఒకరు
పరిమళరూపాన పూటకొక పూసత్రం లో
విడిది చేసి
వేకువఝాముకి పుప్పొడి కంబళి విసిరి కొట్టి
పయనమైనట్లుగా ఉంటుంది...
తాను తిరిగిన దారులన్నీ నాకెరుకనే!
గూడు కట్టని ఒక్కొక్క జాతి పిట్ట
కొమ్మ అంచునో, గుమ్మం మూలనో

నిదుర చేసి
పొద్దు పొడుపు వేళకి పాటతో చుట్టుముట్టి
బందీని చేస్తూంటాయి!
అంత్యాక్షరి ప్రాసలు కలుపుతూ నేనూ జతపడతా...
తలవాకిట నిలిచిపోతాను,
చుక్కలు పొదిగిన దుప్పటి కప్పుకుని
నేలని అదుముకుని
జీవన పరిమళమై తిరుగాడుతాను
కలల సానువుపై రాగమై ధ్వనిస్తాను.