కరుగుతున్న దృశ్యం

అంగుళాల చొప్పున పేరుకుని అడుగుల్లో ఎదిగాక 
ఆ మంచు గుట్టల మీద
ఆకతాయి గాలుల ఆటకాయతనం ముద్ర వేస్తుంది.
గాలికి కుంచె రూపు వస్తే, 
సృష్టిలో అద్వితీయమైన చిత్రలేఖన సృష్టి జరుగుతుంది.
ఊపిరి తీయనీయని బ్రతుకు నుంచి
త్రుంచి తెచ్చుకున్న ఓ గుప్పెడు క్షణాలు ఊదామా, 
ఇక ఆరీ ఆరని వైనాల ఆ చిత్రాల మీద గంపెడు ఊహలై నిశ్వసిస్తాయి...
ఎవరికి ఆ అందమైన గానం వినిపించాలో
తెలియక తడిబడిపోతాము, 
మరవరాని కాల గమనం అని మురిసిపోతూ...
పరకాయించి చూస్తే ఆ మంచులో
ఎన్నెన్నో లోతైన సంగతులు ఉన్నాయి!

విడివడిపోవటం!?

I dread the day I will no longer hear from someone I am morally and emotionally attached.. నేను దగ్గర ఉండగా కోల్పోయిన నా కుటుంబంలోని ఐదుగురి మరణాల వెంబడి నా జీవిత గమనం నుంచి... ఎవరైనా మనని విడిచిపోతే 'వారితో సంతోషంగా గడిపిన సంఘటనలు గుర్తుచేసుకుని నిలవాలి,' అంటారు; కానీ, చిత్రంగా అలా ప్రయత్నిస్తే మనం వారికి ఎన్నటికీ తీర్చలేని కొన్ని కోరికలు లేదా మనం నొప్పించిన సంఘటనలు తలపుకి వచ్చి "జీవితం ఇంకొక అవకాశమిస్తే మరొకలా జరిగేది, సరిదిద్దుకునేవారం," అనుకుంటాము. ఎన్ని వీలునామాలు రాసుకున్నా విడమరచలేని కొన్ని మానసికమైన లెక్కలు మిగిలే ఉన్నాయి అని తేల్చుకోవాలో, తెలుసుకోవాలో తెలియని వ్యధలో కొట్టుమిట్టాడుతాము...
కానీ, ఆ మనస్థితి రావటానికి ఆ బాధ, ఆ విడివడిపోవటం ముందుగా సంభవించాల్సిన షరతులు. అందుకే ఎవరినైనా ఏదైనా అనే ముందు లేదా ఒక చర్య జరిపే ముందు ఈ సత్యం అంతః చేతన లో ఉంచుకొనే సాధన చేయాలి అని మాత్రం అవగతమౌతుంది.

ఏకాంతధార!

కాలం కొమ్మన విరబూస్తున్న క్షణాలు..
రిక్త హృదయంలోకి యే ఒక్కటీ జారిపడటం లేదు.
లిప్త పాటైనా ఆ ఆచూకీ వెదకాలన్న కాంక్ష-
ఇంకా కాంక్ష పండి, కోరికలా రాలిపోయి-
అనుభూతికి జ్ఞాపకాల అస్తిత్వమిచ్చేటంత ఆర్తి మిగిలే ఉంది!

రంగు రంగు రెక్కల సీతాకోకచిలుక త్రోవ చూపుతూ...

గుప్పెడు క్షణాలు ఎవరికీ సొంతం కానీయక దాచిపెట్టి,
నడుచుకుంటూ పోతూ కొన్ని విరిసిన పూలపై విరజిమ్ముతుండగా
పూదేనెతో మత్తిల్లిన సీతాకోకచిలక కుసుమపరాగపు జాడ ఎరుగనట్లు
రెక్కలు చుడుతూ హత్తుకున్న అనుభూతికి నాదంటూ మిగలనీయక బట్వాడా చేసేసింది; నీలి కనుల తూనీగ తుంటరి నవ్వుతో కమ్మేసింది
చిత్రంగా పూలన్నీ ఎగిరి నావైపు వస్తున్నట్లుగా ఎందుకిలా మాయ కమ్ముతూంది!?... This click is from 1 Jul, 2016

The next 4 are from Jul 2015  సంగతి అంటూ యేమీ లేదు, "ఆకులో ఆకునై" అని పాడుతూ నన్నేదో మభ్యపెట్టాలనుకున్న బుజ్జి చిలుకని బుజ్జగిస్తూ ఓ నాలుగు తీతలు

Butterflies of Illinois

(మరి కొంత స్వగతం పిక్స్ క్రిందన కలిపాను)

These pics taken over last 16 years

Check how close the colors of Butterfly's wings and designs on my leggings are. It just stayed on me refusing to leave for about 15min.

Cabbage White Butterfly

 

 

Black Swallowtail

Chickweed Geometer Moth



Clouded Yellow Butterfly

Black striped yellow butterfly

Common Buckeye

Painted Lady

 
Tawny Emperor

Queen

Monarch

Waved Sphinx Moth

ఎన్నెన్నో ప్రేరణలు, అనుభూతులు కలదిరిగిన నా మానస వనం లో కొన్నైనా వచనాలు విరిసాయి...

"భాషా నియమాలు, యతి ప్రాసలు ఎందుకిక-
మణిప్రవాళ కృతులుగా సృష్టి విభజన జరిగిపోయాక-
నీ మోవిపై సీతాకోకచిలుక వదిలివెళ్ళిన పాటమరక కి!?"

"నాలోకి శబ్దాల జడివాన కురవాలి. ఎద కనుమలలో పిట్ట పాటల పిడుగులు పడాలి. నిదురలోకి, నిర్ణిద్ర గానంలోకి గొంతెత్తే జీవన గళం కావాలి. కనురెప్పల హోరులో సీతాకోకచిలుక రెక్కల ధ్వని కలవాలి..."

ఆ రెండూ అచ్చంగా ఇక్కడ చిత్రాలుగా వెలిసిన కొన్ని సీతాకోకచిలుకలకి అంకితం కావాలి. అన్నట్లు, As a pastime, watching butterflies and moths is known as butterflying and mothing, అట. మరి కవితల ప్రేరణకి ఆ అందాలు హేతువైతే ఆ భావనకి ఏమని పేరిడాలి?  తరుచుగా ఎక్కడ రెక్క ధ్వని విన్నా మనసు వినిపించే గీతాలివి:

సీతాకోకచిలుక తీసుకుపో నీ వెనుక వనమంతా చూపించగా, ఆ మొక్క ఈ మొలక అన్నీ తెలుసు కనుక వివరించు ఇంచక్కగా (సినిమా: అంతం; సాహిత్యం: సిరివెన్నెల సీతారామశాస్త్రి): http://www.sirivennela-bhavalahari.org/?p=5024

రంగు రంగు రెక్కల సీతాకోకచిలుకా - సీతాకోకచిలుకా తోటంతా తిరుగుతావమ్మా నువ్వు తీరికే లేక (సినిమా: అల్లుడుగారు వచ్చారు; సాహిత్యం: సిరివెన్నెల సీతారామశాస్త్రి) : http://www.sirivennela-bhavalahari.org/?p=6077

"The deepest craving of human nature is the need to be appreciated." - William James అవునంటారా?  ఏమో, కావచ్చు...కానీ, ఒక షరతుతో నేను ఆమోదిస్తాను; as long as it's true appreciation ;)

దైవం సర్వస్వం స్వయం సంకల్పితం + విశ్వప్రేమ = సోహం

దైవం-సర్వస్వం-స్వయం సంకల్పితం + విశ్వప్రేమ = సోహం

పసిమొగ్గ కానీ ప్రాయం లో ఉన్న మనిషి కానీ ఆఖరుకు ముసలివగ్గు అయినా బలాత్కార మరణానికి పాల్పడటం కుటుంబం, సమాజం వైఫల్యం.. "మృత్యువా! నీ అకాల ఆగమనం మటుకు మానవతని మట్టి కరిపించడమే..." అని నిరసిస్తూనే-

"మదనమంజరి"చలన చిత్రం నిర్మాణ సమయంలో personality, voice, behavior, talent ఉండీ రాణించలేకపోవడానికి విఠలాచార్య చెప్పినట్లు 1980 నుంచి 19 సం. ల శనిమహాదశ లో జీవితం సాగడమే నని దృఢం గా నమ్మిన వ్యక్తి రంగనాథ్ గారు. అప్పుడే "శని జ్ఞానకారకుడు, ఎంత జ్ఞానం మనిషికి ఇవ్వాలో అది ఇచ్చేసాడు నాకు," అని విశ్వసిస్తూ, "ఆ జ్ఞాన సముపార్జన తో నాదైన ఆథ్యాత్మిక సిద్ధాంతం కనిపెట్టాను 'అసలు దేముడంటే ఏమిటని?'" అంటూ "శనిని ఎంతగానో ప్రేమించాను," అని ధీమాగా పలికిన తొలి వ్యక్తి కూడాను. నా వరకు ఆరాధ్యనీయుడు, మార్గదర్శి, destiny అనేది భవిష్య దర్శిని అయితే అది తనకు కొంతవరకు తెలుస్తుంది అని మరే అనుమానానికీ, ప్రశ్నకీ తావీయనంత బలమైన ఋజువులు కూడా చూపారు.. ఉదయపు ఆవేదన ఉద్వేగం అణిగాక ఇపుడు ఆయన స్వచ్చందం గా లోకాన్ని వీడిపోయారు కావచ్చు అని ఆశ గా భావిస్తూనే, ప్రాపంచిక దృష్టిలో అనుమానాస్పదం అయిన ఆ మరణం రవంత శంక కి తావీయకపోవడం మనసుకి నేర్పలేదు కనుక..

రంగనాథ్ గారు నాకు నాలుగు సార్లు ఎదురయారు, ప్రతిసారీ ఒక కొత్త పార్శ్వాన్ని పరిచయం చేస్తూ. 1975 ప్రాంతాల్లో ఆయనది సాటిలేని నటుని స్థానం, బాలు గళమా, రంగడి నటనా 'మేటి?' అన్నది తేల్చుకోలేని మేలుకలయిక. అప్పటి సినీ గీతాభిమానులు అందరిలానే తరువాతి 5 ఏళ్ళు ఆ పాటల మననం చేస్తూ ఒక రూపుని పరిచయం చేసుకున్నాను. తిరిగి 1985 లో ఆయన మేకప్ఆర్టిస్ట్ అత్తామావగార్ల ద్వారా సినిమాలు లేకపోయినా నెల జీతం ఇచ్చి కాచుకుంటున్న మంచిమనిషిగా (అపుడపుడే బలపడుతున్న జీవితాదర్శాలకు వాస్తవ మూర్తి గా తోస్తూ) మరొక లోపలి వ్యక్తిని కలుసుకున్నాను. ఆ తరువాత చాలా కాలం అవే ఆయన పట్ల అభిప్రాయాలు ఒకింత గౌరవం తో కూడిన అభిమానము, సాధారణ స్థాయి గుర్తింపు. ఈ మధ్యనే 2012-14 ప్రాంతాల్లో తనలో ఉన్న కవి ఒక్కసారిగా సాక్షాత్కరించాడు, అప్పటి నుండి అందరికీ అదే చెప్పేదాన్ని "గొప్ప తాత్త్వికత ఉన్న కవి, కవిలా బ్రతికే ఉన్నతుడు," అని "పదేళ్ళకు పైగా పసిబిడ్డలా భార్య సాకిన పవిత్ర మూర్తి" అని ఆపేక్షగా. అప్పుడే ఒక్క సారి కలవాలని అంతగా బలం లేని విఫల యత్నాలు చేసాను. 2015మార్చ్ లో " open heart with rk " చూస్తూ కొన్ని మాటలు నోట్ చేసుకున్నాను. అవే ఆయనలోని దార్శినికతను, ఆథ్యాత్మిక పటిమను చూపి ఒక గురువు గా నాలుగవ- మూర్తిమంతమైన- ఆ మానస దేహాన్ని కనులెదుట ఆవిష్కరించాయి. అవి నాన్నగారికి చెప్పకుండానే ఆయన నా జీవితం నుంచి నిష్క్రమించారు. అటు పిమ్మట నా నైరాశ్యం వలన ఒకరిద్దరికి చెప్పినా ఒక పోస్ట్ గా రాయగల స్ఫూర్తి కూడదీసుకోలేకపోయాను. ఇక, ఇవాళ కూడబలుక్కునో, కూడగట్టుకునో ఈ పదిముక్కలు చెప్పలేకపోతే నాలోని పశ్చాత్తాపం ఆయన నేర్పిన పాఠాన్ని మర్చిపోయేలా శిక్షిస్తుంది, కనుక-

1) కవిగా చెప్పాలంటే ఇంకా మంచివి రాసారు; ఈ వస్తువు "భగవంతుడు" ని ప్రక్షాళన చేయడమే దేవుని లక్ష్యం అన్న అంశం తో వెలువరించారు. కనుక, ఒక ఉదాహరణగా అదొక్కటి చాలు ఆయన ప్రతిభకి ప్రతీక గా, సున్నితమైన తన కవిత్వ ధోరణిని తెలుపడానికీను (జత పరిచాను)
2) భగవంతుడు ఎవరు? దేముడిని ఆల్జీబ్రా లో x ను చేసినట్లుగా ఎలా workout చేయాలి? అని దాదాపుగా 2 దశాబ్దాల పాటు యోచన అనుభవాల మీదుగా తనదైన ఆథ్యాత్మిక సిద్ధాంతం కనిపెట్టారు. సున్న/0 గా దేముణ్ణి ఊహించుకుని తరచి తరచి దైవం సర్వస్వం అయితే ఆ రెంటినీ కలిపే సూత్రం 'స్వయం సంకల్పితం' అని తీర్మానించారు. ఎలా కలిపి చూసినా ఏంటో అర్థవంతమైన పదార్థం ఆత్మని తాకుతుంది దైవం సర్వస్వం, దైవం సర్వస్వం స్వయం సంకల్పితం, స్వయం సంకల్పితం దైవం అనే ఈ cyclic phenomenon నాకెంత ప్రియంగానో తోచింది. "సంకల్పశక్తే దైవం, దైవ సంకల్పమే విశ్వం గా రూపు దిద్దుకుంది. అది మనలోనూ ఉంది. విశ్వ సంకల్ప శక్తికి plug చేసుకుని మనలోకి charge చేసుకోవాలి అంటూ ఎంతో విపులంగా చెప్పారు. ఆ ప్రక్రియే "సోహం/ అది నేను" అన్న మూల సూత్రం అంటూ ఆ power లోనికి ప్రవహింప చేసుకోవచ్చు. సంకల్ప శక్తి ఎంత పెరిగితే అనుకునేవి అంత త్వరగా అవుతాయి (ఇదే మహర్షులు సాధించిన శక్తి)..ఆలోచన అన్నది diversion కి దారి తీస్తుంది, అదీ guilt అన్న భావన మరింత సంకల్ప శక్తిని కోల్పోయేలా చేస్తుంది కాబట్టి నిత్యం ధ్యానం లో ఉంటూ, తప్పు లేవి చేయని మంచి మనసు తో పవిత్రంగా ఉంటే సంకల్ప శక్తిని retain అవుతుంది. అందునా విశ్వప్రేమ- విశ్వం లో అన్నిటినీ సమానం గా ప్రేమించగలిగే గుణం- ని అలవరుచుకుంటే మనమే దైవ సమానం," అని ఒక గొప్ప ప్రవచనం ఇచ్చారు. ఆ స్థితిని సాధిస్తే you can touch god stretch hand అంటూ నవ్వేసారు. ఈ విధమైన మానసం, స్వభావం అన్నవే Buddhism షిర్డీ బాబా, జీసస్ చెప్పినవి, చూపినవి అని చెప్పటంలో ఆయనెంత క్షుణ్ణంగా అధ్యయనం చేసారో తెలుస్తుంది. కనుక, కనిపించే ఆనవాళ్ళలో, ఉనికిలో దైవాన్ని వెదుక్కునే నాకు ఆ మానవతా మూర్తిలో ఒక పరిశుధ్ధాత్మ, పవిత్ర జీవన యానం తో స్థితప్రజ్ఞత సాధించిన కారణ జన్ముడు గోచరిస్తున్నారు. ఆ ఆత్మ కి పాదాభివందనం తో ఈ స్మృత్యంజలి !!! _/|\_

* An art by Brahmachari Purna Chaitanya of Chinamaya mission as sent to us in a letter dated 19th Dec 1977 (See the date coincidence as I just noticed) 38 years old "an art Tree with 'Om'" from my first spiritual guru is used as a memorial for a soul I respect much. Universe has a reason for everything.. and, రంగనాథ్ గారి ఆథ్యాత్మిక సిద్ధాంతం, I drew it with my understanding based on his explanation

Remembrance

 సంస్మరణ

నిత్య సాధన

I released my fathers work based of his experiences of daily yoga practices on "Yoga Day" this year. He was in my hands while his soul left from us on 15th May. This is reproduction of his handwritten "yoga for self practice" as a gift to me. I am not willing to accept and acknowledge his sudden disappearance. I feel him more intensely and eternally...

5y @జీవని

అనగనగా ఒక చిన్నారిలోకం,
అమ్మ ఒడి, నాన్న పంచే బలిమి కలబోతల "జీవని"
ఆ చల్లని జీవన వాహిని లో గలగలలు ఈ పిల్లలు
అందరిదీ ఒకే మూలం...మానవత్వం!

పూల రంగులు, పాల పొంగులు చిన్ని ఊసుల్లో
మంచి గంధాలు, ఫల మాధుర్యాలు చేతల్లో
లేడి పరుగులు, తువ్వాయి చిందులు పాదాల్లో
బడి గుడిగా, బ్రతుకు లక్ష్యంగా...బాల్యం!

అమ్మైనా నాన్నైనా ఉండుంటే సాగని సరదాలు
అర్థం పర్థం ఎరుగని పోటీ లేని పయనాలు
ఆటపాటలు, లలితకళలు మురిసి విరిసే ప్రాంగణాలు
ఎదుగుతూ- ఎదుగుతున్న ఒద్దికలో- ప్రతిభా ప్రావీణ్యాలు

"జీవని" ఎవరంటే!? చిందే నవ్వులా, చెదరని మమతలా-
ఉత్తేజం ఉత్ప్రేరకం ఉత్సాహం ముప్పేట అల్లిన దారం,
ఆ లోగిలి మమతలు పెనవేసి కట్టిన దండకి.
మానవీయ వైనాలు కొలువుదీరిన ఆలయం

/* తల్లిదండ్రులను పోగొట్టుకున్న పిల్లలను సమాజంలో భాగస్వాములను చేయడం, తరచుగా వారిని దాతలతో మాట్లాడించడం అన్న ప్రధాన లక్ష్యాలతో జీవని పని చేస్తోంది. ఈ విధంగా పిల్లల్లో మానవ సంబంధాలను నెలకొల్పడం మన ఉద్దేశ్యం. ఈ సంవత్సరం 10 మంది పిల్లలతో జీవని స్వచ్ఛంద సేవా సంస్థ ప్రారంభం అవుతోంది. కరువు జిల్లా అయిన అనంతపురంలో మేము తలపెట్టిన ఈ యగ్నం విజయవంతం కావాలని అందరి ఆశీస్సులు కోరుతున్నాం.*/

Source: http://jeevani2009.blogspot.com/2009/06/blog-post.html

స్నేహాన్ని తలుచుకోవాలా?

Every friendship starts when a heart extends a hand: Happy Friendship Day! ఒక రోజున, ఒక మాటగా, ఒక తీరుగా వెలికి తేలేని క్షణాన అసంబంధంగా తోస్తూనే అవ్యక్తానందం మిగిల్చేది ఏది? చెలిమి కాదా?! తాటాకు బొమ్మ, ఈతాకు బూర, కొబ్బరిపుల్లల విల్లంబులు, రేగివడియాల పంపకాలు, తాయిలాల తన్నులాటలు, ఏడు పెంకుల కుమ్ములాటలు, చింత గింజల చిరు కయ్యాలు, కోనేటి గట్టున కలబోతలు, పుస్తకాల మడతల్లో ముసిముసి నవ్వులు, గుప్పిట్లో రహస్యాలు, దోసిట్లో జాజులు, సందిట్లో సంబరాలు, ఇంకు మరకల ఉత్తరాలు, చేతిలో చెయ్యేసి ఊసులు, ఫోను ముచ్చటలు, ఈ-మెయిలు కొసమెరుపులు, బ్లాగు బంధాలు, ముఖపుస్తకపు అనుబంధాలు, వాట్సాప్ వాలకాలు... ఎక్కడో ఒక చోట స్నేహపు ఆనవాలు నాకు గురుతే. "చెలిమికి ఇన్ని చిరునామాలా!?" అని అబ్బురపడుతూ ఒక్కో పేరు చేరువగా చేర్చుకోవటమూ షరా మామూలే.

తెలిసినదానినుంచి, తెలియనిదానినుంచి, వాస్తవంనుంచీ, ఊహనుంచీ అనుభూతిని తవ్వి తీయగలాది మైత్రి కాక మరేవిటీ? కలిమిలో బలిమిలో లేమిలో ఓటమిలో కలలో, కలకలం లో తోడై, కొన్ని సార్లు వెనుక నీడై, మరిన్ని సార్లు ముందరి దారై, మరి మిగిలిన మార్లు అడుగు కలిసి చేయి కలిపి నడిచిన నేస్తపు పేరు, రూపు చెప్పనా? వద్దులే, ఇదిగో ఈ చాపిన చేతికి అద్దుకున్న జాజర చాలదూ, స్నేహ పరిమళం నిన్నూ కమ్ముకుపోను...

తెరవని తలుపుల నుంచి...

కిటీకీ నుంచి ప్రపంచాన్ని చూడాలి; ద్వారాలు తెరుచుకు వీధుల్లోకి నడవాలి', అని అనిపించనప్పుడు

నీడల గుర్రాల వెలుగు జీను గోడల మీద పరుచుకుంటుంది; చీకటిని చిధ్రం చేసి కంటి తెరలు తెరుస్తుంది 

Shadows and Windows so inseparable

World comes to you when your eyes are reluctant

"కలాం" కలకాలం నిలిచేపోయే కథనం, కదనం, కాదనలేని కమనీయ గానం!

ఉన్నత విద్యాభ్యాసం, ఉద్యోగం వివాహం - 20సం. వయసు కి ఆడపిల్లకి ముప్పేటలా ముప్పిరిగొనే జటిలమైన సమస్య. నాకూ తప్పలేదు, మొదటిదాన్ని ఎంచుకోక! కలాం గారి చలువ అది.

DRDO: Defence Research and Development Organization కి దాదాపు పితృ సమానుడైన ఆయన దూర దృష్టి వలన ప్రవేశ పెట్టబడిన సాఫ్ట్వేర్ లో మాస్టర్స్ కోర్స్ చేసిన మొదటి కంప్యూటర్ నిపుణుల బృందం లోని శాస్త్రవేత్తని నేను. నను కన్నవారికీ, నేను కన్నవారికీ అదొక అపురూపమైన వరం, దీవెన.

ఆ గర్వించే ఉద్యోగ క్షణాలు, అనుభవాలు పక్కన పెడితే సాంకేతికరంగ తండ్రి వంటి వారు ఆయన నాకు. బాబు పసిబిడ్డ గా ఉండగా- ఆయన నివాసం (ఆఫీసర్స్ మెస్) నా గృహం (సైంటిస్ట్ హాస్టల్) చాలా దగ్గర మూలాన- సాయంత్రాలు యువా ని ప్రాం లో తోసుకుంటూ ఆయన గది పక్కగా తిరిగేదాన్ని; ప్రశాంతమైన వదనం తో వీణ వాయిస్తూనో లేదా మౌన ముద్రతో (పుస్తకం, సాలోచన ధరించి) కనిపించేవారు. ఒక్కోసారి నిదానంగా, మరోసారి గౌరవంగా, పలుసార్లు సగర్వం గా చూస్తూ దాటుకునేదాన్ని. చాలా అరుదుగా నన్ను చూసి నవ్వేవారు, ఒకటీ రెండుసార్లు మృదువైన సంభాషణ. బాబుకి మాత్రం ఆయన చూపులు చాలా ఆదరంగానే తాకేవి పెక్కుసార్లు...

ఆయనకీ తెలీదు బహుశా తన ద్వారా స్ఫూర్తితో వెలిగే జ్ఞానజ్యోతి ని నేను ప్రమిదలా కాస్తున్నానని.

భగవంతుని పరీక్షా సమయం జన్మనిచ్చిన నాన్న, జీవనాన్ని కల్పించిన తండ్రి ఒక్కమారు నా ప్రపంచం నుంచి నిష్క్రమించటం...ఒక అందమైన ఊహకి, జ్ఞప్తికి మనిషి భౌతికం గా లేకపోవటం చాలా వెలితి. తప్పదు, మరణం పిలుస్తూ రాదు కానీ చటుక్కున ఒడిసిపట్టుకు లాక్కుపోతుంది ఆత్మీయులని మనసైనవారిని. జీవితమూ తప్పదు వారి పరోక్షం లో నడవక. ఎన్నెన్నో అవధులు ఎరుగని విజయాలకి, వికసించిన వదనాల చిరునవ్వులకి, ఫలించిన కలలకి చిరునామా అయిన వారికి శిరస్సా నమస్కరిస్తూ ఈ అశ్రు నివాళి!

ఎందుకో ఈ సామ్యం, మా నాన్న గారికీ, ఈ పితృ సమానులుకీ ఇది సాధ్యం పడింది, భాగ్యశాలులు;

"అనాయాసేన మరణం, వినా దైన్యేన జీవితం, దేహాంతే తవ సాయుజ్యం, దేహిమే పార్వతీపతే!"

దేహిమే పార్వతీపతే = O Lord! give me
వినా దైన్యేన జీవితం = a life without pleading someone
అనాయాసేన మరణం = an easy natural death
దేహాంతే తవ సాయుజ్యం = ability to reach your abode after leaving the body

కడపటి వందనం

ఒక చల్లని చీకటి రేయిలో తడికళ్ళ శైత్యం మరింత వణికిస్తే-
గాజుల సడి, జాజుల స్పర్శగా
నుదుటన అద్దిన కుంకుమ గా
అమ్మ జాడ నాకు వీడ్కోలు పలికింది

ఆ తెలవారిన వెచ్చని పొద్దుతో పోటీగా కంటినీటి ఉష్ణోగ్రత
నిర్జీవ దేహపు నివాళి అననా!?
అంతిమ చూపుకి సమర్పణమా...
గాజు బొట్టు పూవు ఫలం- ఇవే చేతులు, మరప్పుడు నా నుంచి అమ్మకు

పుష్కర కాలం ప్రవాహమై, పదిలపరిచిన జ్ఞప్తులు పొరల భారంతో పొదగబడి
అమ్మని వెదుకుతూ నాన్న నడిచి వెళ్ళిపోయాక ఇక అనాధ నామం నా నుదుటివ్రాతగా
నిట్టూర్పు నిప్పుల సెగలు, రాజీ తప్పని దినసరి వెతలు నడుమ
ఇప్పుడూ అవే ఆనవాళ్ళు- తాంబూలాలుగా, ప్రసాదాలుగా- ఇంటి కంచాల మారుగా పంచిన విస్తళ్ళలో

ఏన్నాళ్ళు ఎన్నేళ్ళు!?

ఈ గుత్తిలో పూలు నాలుగు దశల్లో ఉన్నాయి.  ప్రతి ఏడాది వసంతంలో మాత్రమే ఈ చెట్టున పూలు పూస్తాయి,  ఒక రోజు గడువుతో సెలవు పుచ్చుకుంటాయి.  తిరిగి ఏడాది వరకు ఆ చెట్టు కూడా నాలుగు దశలు మార్చి నిలుస్తుంది.  ఈ బ్లాగు కూడా అలానే ఆ చెట్టు/ పూల పోకడతో మనుగడ సాగిస్తూ...సప్త వార్షిక దినోత్సవం ఇవాళతో గడుపుకుంది.

అభిరుచులు వేరైనా, అభినివేశం అతకకపోయినా అభిమానంతో నా బ్లాగు ని ఆదరించిన/రిస్తున్న అందరికీ వందనాలు. 

మీకు, మీ వారికందరకీ సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు

సంక్రాంతికి చంకలు లేపనివ్వని చలి, 
(1) శివరాత్రికి శివశివా అని పోతుందనేది, లేదా 
(2) ఉగాదికి ఊడ్చిపెట్టుకుపోతుందనేది: వాడుకలో ఉన్న సామెతలు.

కాబట్టి అందరం గబగబా భోగిమంటల పిండివంటల హడావుడితో శ్రామికులను కలేసిన వేడుకతో సంక్రాంతి కానిచ్చేసి, రథసప్తమికి చిక్కుడు ఆకులు తెచ్చేసుకుని పరవాన్నం నైవేద్యాలు పెట్టేసుకుని, శివయ్య తో జాగారం జరిపేసుకుని, ఉగాది కి హమ్మయ్య చలి పోయే అని నిట్టూర్చుదాము!

అందాకా మీకు, మీ అత్మీయులందరికీ అన్ని పర్వదినాలకీ కలిపి శుభాకాంక్షలు!!!

జాబిల్లి రాకలు/Melodies of Moon!

Moon in a rainwater puddle

This small dent on the road formed a puddle for moon to set in! A wow indeed!!!

Moon in forceps of tree!? 

The moon on 01/05/2015 night sky seemed being captured in the branches of tree- The peach color of moon and grey shade of branches are indeed a great color mix...the night sky hue is not any less in treating the eye.

Leaf Landed on Moon!

Yeah, true this fallen leaf finally had its mission accomplished... :) Landed on moon but in waters of a small rainwater puddle in the middle of the road!

 Moon riding in a Bat!

This time the moon choose to pick a bat-shaped puddle to get a ride to the earth!!! 

అంతిమంగా...

కరిగిన మైనం లో తనలోని తను చూసుకున్న మంట రూపు...

జీవితకాలం ఇలా వెలిగించిన వత్తిలా కాలుతూ, ఆయుష్షుని మైనం లా కరిగిస్తూ ఉన్నట్లుగా, అదిగో ఆ పక్కన అద్దం లో కనిపించిన ప్రతిబింబాలుగా కొన్నిసార్లు కొన్ని అనుభవాలు/అనుభూతులు ఇంకాస్త మెరుగ్గా వెలుగుతూ, హృదయాన్ని దీప్తివంతం చేస్తూ, కొన్ని ప్రేరణలు మనసు చీకటి లోకి జారిన వేళల్లో దీపశిఖలా నిలిచి బతుకుని వెలిగిస్తూ (This candle on breakfast table reflected in the mirror on the cupboard so philosophical way that I can't these musings once again!

This is when I first noticed the candle reflections as I sat right in front of in a rather wandered mind. With this realization my soul felt so peace and harmony...

అంతిమంగా

పక్షి రీతి ఎగురగలిగితే...

Female Brewer's Blackbird: Ain't I nice!!! నిజానికి ఆ ముక్కు కి ముందున్న రెండు మొగ్గల నడుమా ఆ మోము రావాలని చూసి చూసి ఇక అది అదిరి బెదిరి చెదిరి ఎగిరిపోతే మొత్తానికి కోల్పోతానని ఇలా I clicked and questioned...The original pose I imagined could have been a better rather BEST click. సౌందర్యారాధకులు ఇప్పుడు ఆ పిట్ట ఆ మొగ్గల కాడలకి ఊయల కట్టి ఊగుతూ పాడుతుందని ఊహించుకోండి... అపుడీ అందం ద్విగుణీకృతం అవుతుంది...

...2015...

మీ అందరకూ నా హృదయపూర్వక నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు...

యద్భావం తద్భవతి

మోడులైన చెట్లు చెప్తున్నాయి ఆమనిలో పచ్చని చివురేస్తాం,

మాకెందుకిక దిగులని.

బిరుసెక్కిన నేల నవ్వేసుకుంటుంది,

పచ్చ చీర నేతకి పోగులు పోగుచెసుకుంటూ...

ఆ పక్కనే కాంక్రీటు చీల్చుకుని ఈ మొక్క

మొక్క వేర్లని చీల్చుకుని పొడుచుకొస్తూ మరొక మొలక

చూసిన దిశని బట్టి రవ్వంత నీడ

నాలుగు రకాల జీవితేచ్ఛ చుట్టూ పరుచుకుని-

తరిచిన కొలదీ సేద తీర్చే కొండంత ఊరట ఒండ్రుగా ప్రవహిస్తూ... 

ఎవరి జీవితం వారికి స్వాగతిస్తూ ద్వారాలు తెరుస్తుంది

Huge Universe of Tiny Creatures!

మనిషి మౌలికం గా ఒంటరి, నిజమే! బహుశా ప్రతి ప్రాణీ అంతేనేమో!? ఏకాంతం ఎంత మధురం, ఆస్వాదించటం ఎలానో సాధించాక. అలా ఎలా అని అడగొద్దు- సవ్వడి చెయ్యకుండా ఓ చిన్ని పిట్టని చిటారు కొమ్మనా, చికిలించి చూస్తేనే తప్పా కంటికానని చిట్టి పువ్వుని, బ్రతకటానికి ఒంటరి పోరాటం చేస్తున్న మొక్కని, మరు నిమిషానికి మనుగడ ఎరుగని ఒక జీవిని- గమనించి మనసు తీరా మాట్లాడి, ఆరాధించి, మౌనం గా తప్పుకుని, కంటి తడి తుడుచుకుని- ఇలా కూర్చున్నానే అలా, అంటే అంతకన్నా యేమీ లేదు, నిరంతరం ఒక లిప్త అనంతరం మరొకటిగా కాలం నీలోకి వస్తున్నంత వరకు...