Showing posts with label చిత్రశీర్షిక. Show all posts
Showing posts with label చిత్రశీర్షిక. Show all posts

ఉదయ నాదం

నీటి గుసగుసలు,  ఏటి గలగలలు, రెక్క హోరు, గాలి జోరు పందిరి గుంజలై నిన్ను అల్లుకోమంటే...పాదాలు పరుగిడి,  మళ్ళీ మళ్ళీ రావాలి ఈ ఉదయం అనిపించిన ఒకానొక వాహ్యాళి కథనం; ఈ నది, నేను అతి సమీపం గా ఉంటూ ఆ పిట్టల పాటలలో మునిగి తేలుతూ ఉంటాము. అవేమో నదితో, గాలితో కలిసి కచ్చేరీలు కడుతూ ఉంటాయి. 
 
 

ప్రతీక్ష

పుష్పించినదేదో ఫలించటానికి ఒదిగిన క్షణమా, ఒరిగిన తరుణమా అని అచ్చెరువున మునిగే మది ఆలోచన కి ప్రతీక! జీవితం సమస్తం ఈ స్థితి...


మొయిలు బొత్తి

నిర్నిమేఘ ఆకాశం అమాంతంగా అల్లికల పోగుల్లా గుట్టలు పోసింది
కొలను దాచుకున్నవన్నీ బింబాలై తేలియాడాయి 
మబ్బులు పుటలుగా కవిత రాసుకుంటూ ఉన్నానా..అంతలోనే
ఆకుల్లా పరిచి ఎవరో మరి చిత్ర రచనలు చేస్తూ పోయారు...
విస్తుపోతూ నేనూ కనుల యానం చేస్తూ గడిపాను,
గుమ్మాన ఆగిన నీలి మబ్బు కన్ను గీటి కదిలిపోయేవరకు!








పూచేటి వేళాయే

మిసమిసల రేకుల పొది
వసంత వేడుకకి బాకా ఊదుతుంటే..

 
పుడమి లో పుష్పకాలం
పరవశాల పల్లకీలో ఊరేగుతుంటుంది...!

ఉదయాన్నే- ఒకానొక ఉద్భవం!

మేఘపు మెరుపు రూపు మారుతుంటేనే ఈ బింబపు ఆకృతి ఊహామాత్రం గా తోస్తుంది కదా!? ఇప్పుడు నేను మేఘాన్ని చూస్తున్నానా..భ్రమణం తో నా చూపు ఆవరణ మార్చే మౌనమూర్తి భూమి ని కాంచానా..నిశ్చలంగా నిలిచినా కర్మసాక్షిని దర్శిస్తున్నానా..ప్రతి ఉదయం లో నాలోని ఒక నేను ఉద్భవిస్తూ వస్తున్నానని మాత్రం తెలుసుకున్నాను...! 
(సప్త అశ్వాల సాక్షి గా కొన్ని ఉదయాల పయనాలు ఈ చిత్రమాల తో సమాప్తం, అందరికీ నెనర్లు!)







ఉదయాన్నే-7

తనకన్నా ముందుగా మరేవో జాడలు వెలికి వచ్చాక, తప్పదన్నట్లు సాగినంతనే మరి కొన్ని మాయమౌతాయి..ఉద్భవం ఉన్నచోట నిష్క్రమణ కూడా తావు చేసుకుంటూ ఉండదూ...మరి!



ఉదయాన్నే-6

ఊడల్లా నేలలోకిదిగుతుంటాయి కొన్ని వెలుగు ధారలు
ఒడుపుగా కొసలు ముడివేస్తూ ఊయలూగుతుంటుంది ఒంటరి గాలి
నీడలే ఇటుకలుగా కొమ్మకి కొమ్మకీ వంతెన వేస్తూ పనిచేసుకుంటూ పోతుంది పగటివేళ ...!





ఉదయాన్నే-5

నల్ల మబ్బులు రెక్కలు విప్పుకుని రివ్వు రివ్వున  ఎగిరిపోతాయి
అల్లరి గువ్వలు అమాంతం పట్టేసి రయ్యి రయ్యిన లాక్కుని వస్తాయి ...! 



ఉదయాన్నే-4

అదేవిటో పొడుస్తూ యే ఛాయలో ఉన్నాడో ఆలాపిస్తూ 'గుమ్మడిపువ్వుమీద కుంకంపు పొడిఛాయ' అంటూ అసలు కంటి ఆవరణకి వస్తూ ఏ రూపున ఉన్నాడో ఆ ఛాయలకి ఎవరూ పోరేమి!? అదేమో గానీ ఇదిగో అసలు పొద్దుగూకులా పూస్తూనే ఉండేటి పూవు!

ఉదయాన్నే-3


దొంగాటల, దోబూచుల మునిగి తేలుతూ ఉంటాడతను
తటాలున ఆకాశం దారి పరిచి చూపులకి జాడ తెలుపుతుంది..
దాగని ద్యుతులు వ్యక్తమయే వేళలో మదిలో కొత్త రంగు మిగిలిపోతుంది...!


ఉదయాన్నే-2

మంచు పరుచుకుని ఉన్నప్పుడు ఆకాశం రాత్రంతా తెల్లగా కనిపిస్తుంది, తెల్లారుతుండగా రంగుల కుంచె పని మొదలుపెడతాడు ఆదిత్యుడు...

ఉదయాన్నే -1

ఓ వెలుతురులో వన్నెలు మరింత ఒదిగి వేకువ పట్ల ఒక అణకువ ని మనసంతా వ్యాపించేలా చేస్తుంటే..ఇలా...!


ప్రకృతి ప్రకటన: చెట్లు, వాతావరణం విడదీయలేని బంధం!




ఈ కాండపు బెరడు లోలోపల ఇంతటి పచ్చదనం, వసంత శోభ దాగున్నాయన్న సత్యం వెల్లడి కావడానికి వాతావరణ పరీక్షలు ఎన్ని తట్టుకోవాలి కదా ఈ వృక్షపు వేళ్ళు!?  బలపడుతున్న మనసు పైకి ఎంత మొద్దుగా తోచినా వికసించే తరుణాన ఆ స్ఫూర్తి కూడా తన తాత్త్విక పునాది నుంచే వెల్లడైనట్లు-

విత్తుల పొత్తు విస్ఫోటం

విత్తులు వెదజల్లటమనే ప్రక్రియతో ఆకట్టుకునే ఈ పూవు పేరు డాండలయన్... గాలిగుమ్మటపు తీరుతో ఎగిసిపోతూ ఈ విత్తనాలు ఎటెటో సాగుతాయి, ఒక మెత్తని గోరువెచ్చని తడి నేల వెదుక్కుని దాగిపోతాయి, వసంతం వేళకి మొలకెత్తి పసిడి వన్నెల పూలతో మైమరిపిస్తాయి...ఎప్పుడు మొగ్గ తొడిగాయో నివ్వెరపోయిన నన్ను చూసి రవ్వంత పరిహాసం కలిపిన పరిచితమైన చనువుతో పిలిచాయి ఓ నెల క్రితం  రంగులే పేరుగా రేకలుతోనే రూపురేఖలైన విరులు ఎన్నెన్నో, అందులో త్వరపడి మరుజన్మకి 'మాయ' దారి పరుచుకుంటూ-   



Best of Nature's Craft!





(Canon Powershot SD600 - Jan 2010, My village and land, India)

ఆకు తెప్పలపై  గాలి కెరటాల మీద సోకు పోతున్న సీతాకోక నైతే-  ఎంతో బాగుంటుంది...  

The beauty lies in the camouflage of the leaf and petal... The winds cut the leaf edges and the shades of grass from underneath forms waves and they match with the pattern on the wings.  The best craft and art of Nature!

Heart of Nature!


చిగురాకు ఎదిగినట్లే ప్రేమ ఎదగాలని, పచ్చని వనమై జగతి మురవాలని కాబోలు!

ప్రతికృతి

దోబూచులలో దోగాడే నీడలు జాడని పట్టిచ్చాయి-
మోము దాచినవాని మోవి దాగినా, పిల్లనగ్రోవి సాటిమొక్క లో ఒదిగినట్లుగా.
ఆకులే నెమలీకలుగా అమిరినట్లు వనమాలి రూపు నవ్యతని కూర్చుకున్నట్లు
మదిలో మధురమైన ఊహ ఒకటి మరలి మరలి వచ్చేది అందుకేనా!?

సుమ'మయ'సభ

 మొగ్గకొక ముగ్ధగా, ఆ తనువెల్ల తడిమితే పులకించి పూలు పూసినట్లుగా లేదూ!
కొమ్మకొక నారి సంధించి ధనువు నెవరు ఎత్తినారో, మధువు చిందించే నవ్వుల నారిగా మారి మాయచేసెనో? చెంతచేర రమ్మనెనో...

వ్యాఖ్యల హారం!


1 చిగురాకు నిచ్చెనలెక్కి చెలియ చూపు నిను చేరేనోయీ, ఓ సఖా
2 పక్షి: నేను సైతం చివురాకునై కొమ్మన ఊగుతా
ఆకులు: మేము సైతం రెక్కలు గట్టుకు రివ్వున ఎగురుతాము
3 వియతికెన్ని ఊహలో _ పత్ర మంజూషాన్ని గాంధర్వంగా మలిచెయ్యాలని...!
4 కాలమో పిల్లనగ్రోవి _ శిశిరాన్ని దాటేస్తూ వసంతాన్ని పల్లవిస్తూ...!
5 మావి చిగురు తినకున్న - పిట్ట కూత కూసింది
6 కోయిల మదిలో చిగురించే చిరు ఆశ, బదులిచ్చే చెలి చేరునని
7 కులుకుల చిలుకు తన్మయియై చిగురుదళముల పరిచి నిలిచినదెవరి కోసమో!
8 చిరుజల్లులే చిగురాకులుగా మారి వేసిన లతల అలలలో కలగా కలిసిపోతూ తోటలో మెరిసిన ఈ మౌన శకుంతం ఆలాపిస్తున్న గీతమేమిటో
9 చిగుర్లుగా పేర్చుకుంటోంది కోకిల గానాన్ని. పొందికైన రాగం.
10 చిగురించే తోటలోకి కోకిలొకటి వచ్చిందీ
11 రేపటి కోసం ఇవ్వల్టి ఎదురుచూపు! 'waiting'
12 చిగురంత ఆశ తో... ఆకాశమంత ఎదురు చూపుతో.. నీకై వేచి వున్నా.. సఖీ..! 
# మొదటి 2 వ్యాఖ్యలు నావి, తతిమావి స్నేహితులు పంచినవి