కళ్యాణం కమనీయం - కనులారా కనరండి!

రామా కనవేమిరా రామా కనవేమిరా శ్రి రఘురామ కనవేమిరా రామా కనవేమిరా రమణీ లలామ నవ లావణ్య సీమ ధరాపుత్రి సుమ గాత్రి ధరాపుత్రి సుమ గాత్రి నడయాడి రాగా ...

కళ్యాణం చూతము రారండి..
[కళ్యాణ స్థలి: ఉత్తర అమెరికాలోని మిడ్ వెస్ట్ ప్రాంతం]

ఈ మధ్యన మన ఫొటోల కళ ముదిరి మనకి ఫొటోయిత్రి [ఈ మాట పేటెంట్ చేస్తున్నాను నా మిత్రురాలి పేరిట] అన్న బిరుదు, నిలయ చిత్రకళాయిత్రి [మళ్ళీ పేటెంట్] అనబడు పదవి దక్కాక నేను తీసిన ఫొటోలివి. ముందుగా, దాదాపుగా తొమ్మిదేళ్ళుగా చదువుతున్న రామాయణ పఠనం పూర్తయినాక జరిపించిన శ్రీరామ కళ్యాణం తాలూకువి [నిజంగా అలా అంత దగ్గరగా అన్నీ చూసి, దాదాపుగా నూట డెబ్భై ఫొటోలు తీయటం నా భాగ్యం]

రామాయణ పఠనం

చూచువారలకు చూడముచ్చటగా ....

పెళ్ళి సంబరం ఆరంభం
స్వామికి యజ్ఞోపవీతం
తదితర పూజాకార్యక్రమం

జీలకఱ్ఱ బెల్లం

మంగళసూత్రాలు
వరుడు

వధువు

తెర తీయగ రారా..
సూత్రపూజ


దీపదర్శనం
కళ్యాణం కమనీయం
అండా దండా ఇక నీవేనయ్యా రామయ్యా!
జానకిరాముడు

తలంబ్రాలు
పుష్పాలంకరణ
నృత్యసేవ
కానుకలు

మంగళహారతి
నైవేద్యం

ప్రసాదం

కళ్యాణం పరి సమాప్తి!

విందు

************************************************************

ఈ క్రిందనున్నవి ఒక కార్యాలయ వాస్తు పూజవి. ఇదీ చాలా విపులంగా జరిగినదే. కనుక చూసి తరించండి.

వేసట ఎరుగని విరహిత

కనులు విశాలమైన ద్వీపాలు దాచుకున్నాయేమో
రానున్నవారిని అక్కడే పట్టి బంధించాలని,
రాకలు ఎరుగని క్షణం, వీడ్కోలుతో పందెం వేస్తుందప్పుడే.
చూపులు స్వర్గచిత్రాన్ని అలుపెరుగక దిద్దుతున్నాయదేమో..
తెలిసిన పూలన్నీ తెలియని అత్తరు వత్తుగ అద్దినట్లు,
గతపు పుట తెరిచి తిరిగి చదివినట్లుగా...

పుప్పొళ్ల జాజర, జాజిపూల జాతర,
సవ్వళ్ల ఉవ్విళ్ళు, సరిగంచు మురిపాలు,
తెలవారితే కలల సందళ్ళు,
సందెవాలితే కనుల కలవరాలు.
కలిసున్నా దాహమే, ఎదురుచూపులోనా మోహమే..
విరహాన వేగేటి జీవితం, వేసట తెలియని పయనం.

********************************
"కనులు విశాలమైన ద్వీపాలు దాచుకున్నాయేమో
రానున్నవారిని అక్కడే పట్టి బంధించాలని,
రాకలు ఎరుగని క్షణం, వీడ్కోలుతో పందెం వేస్తుందప్పుడే."

ఇవే ఈ కవిత రాయటానికి ఉద్యుక్తురాలిని చేసిన పంక్తులు, నిజానుభూతులు.

ఒక విధంగా పేలవమైన కవిత అనదగిన ఈ రచన ఇక్కడ పెట్టటంలో ఉద్దేశ్యం ఇది. మొదటి మూడు పంక్తులు ఒక విధమైన మానసిక స్థితిలో దాదాపు ఆర్నెల్ల క్రితం, ఫెబ్రువరి పదకుండున రాసినవి. ఏ కవికైనా వెలికి వచ్చేసిన భావనలు, ఒక పాఠకు/డు/రాలు/గా చదివితే అమూర్తంగానో, అపరిచితంగానో తోస్తే, అది వేర్వేరు ప్రయోజనాలని చూపినట్లు. ఇవాళ నేను ఆ కవితని పూర్తి చేయాలని చాలా విఫల, పేలవమైన ప్రయత్నం చేసినట్లే. ఆ ముందు మూడు పంక్తుల లోతుల్ని పలుచన చేసినట్లే... ఎందుకంటే ఇప్పుడా ఎమోషనల్ ప్లేన్ లోకి వెళ్లలేని వైఫల్యం.. సానబెట్టి రాయాల్సిన కవిత అయినా నా పరిమితి దాటి నేను న్యాయం చేకూర్చలేకపోయినదిది. కవిత ప్రక్రియ పట్ల అవగాహన కోసం నాకు నేను రాసుకున్న, చదివినవారిలో కొందరికైనా కాస్త ఉపయోగపడుతుందని ఈ అంగ వైకల్యం ఉన్న రచన ఇక్కడ పెట్టాను.

కవి హృదయం: భిన్న స్వర గానం?

ఓ సారి హృదయం లోకి తొంగిచూస్తే నా వైపు విసరబడ్డ పదాలివి. ప్రత్యేకానుభూతి జనిత ధాతువులివి. ఇక్కడితో ఆగలే/వ/ని ముందే తెలిసిన అనేక వచనాలివి. ఇంకా ఎలా మాల అల్లాలో, ఏ స్వరం కట్టాలో, ఎవరికా గానం వినిపించాలో తెలియదు. కనుక ఇది ఓ అసంపూర్తి కవిత. కానీ, ఇలా ఎదరపెడితే మరో ఎద గేయం వినపడదా అని.. కనుక ఈ తరుణాన ఈ పదబంధన మీ మదిలో కదిపిన భావం తక్షణం ఇక్కడ పెడ్దురూ..ఇది ఒంటరిగా మిగిలిపోయినా భిన్న స్వర గానాలు సంపాదించకపోయినా తప్పక ఓ "భిన్న స్వర గానమే" కదూ?



ఓ శీతువు ఉదయాన ఎగిరే పక్షి నిలబడి, కదిలే సరస్సు స్తంభించి, ఓ చిత్రమైన జగతిని నా కనులెదుట నిలిపితే నేను పదిలిపరుచునున్న ఈ చిత్రం వలేనే, ఈ పదాలూను.. ఎలా ఆకృతి తెచ్చుకున్నాయో, ఇలా విడివడి నామీద కాదు కాదు మన మీద పడ్డాయి. ఆ పక్షి బింబం మాదిరిగా మరొక్క కవి హృదయం ఇదే రూపు కనదా? హృదయానికి ఋతువేవిటి అది అనునిత్యం పదికాలాల్లో సంచరించగల నేర్పరి. బహు గడుసరి.

*** *** *** *** *** *** *** *** *** ***

నిర్ణయాత్మక క్షణం
నిమ్మదించిన మానసం
నిట్టూర్పు వీడిన నిస్వరం
నివురు తొలిగిన రూపం
నిర్మాల్యం తీసిన గర్భాలయం

విభ్రమ గొలిపిన వాస్తవం
విశదమయిన పాఠం
వినిపించిన మౌనం
విరబూసిన కుసుమం
విశ్వాత్మలో లీనమైన అనురాగం