చూపిస్తా నా తడాఖా అంటే ఊరుకుంటారా!?




అనుకోకుండా మా పొరుగింటివారబ్బాయి ఇలా బాతులతో మాట్లాడుతుంటే 'భలె భలే, నాకొక మిత్రుడు, దొరికాడు.' అనేసుకుని ఒక క్లిక్ చేసి, తిరిగి పనుల్లో పడ్డానా...మరొక పావుగంట లో గలాటా, ఆరాగా నా కిటికీలోకి తొంగి చూస్తే అతను స్వరం పెంచి ఆ జంట పక్షులను మందలించటం వినవచ్చింది, ఇంకొక 5 నిమిషాల్లో తుపాకీమోతలూను.  మరొక 10 నిమిషాలకి పోలీసుల ఆగమనం. సరే మీ ఉత్కంఠ నా ఉబలాటం మాచ్ అయ్యాయి కనుక, జరిగిన సంగతి ఇది- ప్రతి స్ప్రింగ్ లో ఆ పక్షులు వాళ్ళ బాక్యార్డ్ లో గుడ్లు పెట్టి పొదగటం, ఆ సమయాన ఆ సమీపాలకి వెళ్తే దాడి చెయ్యటం చేస్తున్నాయి, నిజానికి canadian gheese కి చాలా ఉగ్రంగా ఉంటాయని నానుడి; తోటపని ని అమితంగా ఇష్టపడే వాళ్ళమ్మ కు ఇదొక తలకాయ నెప్పిగా మారటం తో, ముందుగా మాటలతో అదిలించాలని చూస్తే ఆ పక్షులూ నోరు పారేసుకుని, రెక్కలెగరేసుకుని దూసుకువస్తే, తప్పనిసరై air pistol or pellet gun తో కాస్త ఎక్కువగా బెదిరించాలని చూసిన అతని ప్రయత్నం వికటించి, అవతలి పక్కింటి యజమాని ఫిర్యాదు గా పరిణమించి పోలీసులు, రచ్చగా ఫలించింది. నా వంతుగా చూసినది చెప్పి తప్పుకున్నాను, అతనూ శిక్ష తప్పుకున్నాడు...అమెరికానా మాజాకా, అందరికీ సమాన హక్కులు, సమస్థాయి దౌర్జన్యం చెయ్యగల అదును ఉన్నాయి...ఇంతకీ ఆ జంట కుటుంబంగా మారాక ఇలా 'కన్నతల్లి కన్నతండ్రి కన్న కలలే కుటుంబం' అని ఇలా పాడేసుకున్నాయి నా పెరటి చెరువులో. 


(As cleaning the space around the house and memory within the computer, an old pic reminded of this lighter vein humor) 

నిర్ద్వంద్వము

దుఖం అబద్దం కాదు, ఇప్పుడు పొందుతున్న సంతోషం అబద్దం కాదు... అలా అని ఏది పూర్తి గా సత్యం కాదు, అదే మనం కల్పించుకున్న వెలుగు నీడల వెతుకులాట. నాకోసం నేనే కల్పించుకున్న మాయే ఈ ప్రపంచం...ఈ బాధ, ఆనందం నే కల్పించుకున్న పాత్రలలో ఇమిడి నన్ను నవ్విస్తున్నాయి, ఏడిపిస్తున్నాయి. వీటికి మించిన అనుభవం, ఆనందం ఒకటి ఉంటుందంటే నా మనసు ఒప్పుకోవటం లేదు... కాని నా అంతశ్చేతనం చెపుతోంది వీటికి మించిన సత్యమొకటి, శాంతి ఒకటి వుందని.. అది దొరికినరోజు "అసతోమా సద్గమయా... తమసోమా జ్యోతిర్గమయా... మృత్యోర్మా అమృతంగమయా" అనే మానవ ధర్మానికి పూర్తి అర్ధం దొరుకుతుంది కాబోలు!?...

ఇన్నేళ్ళుగా, పుట్టింది లగాయతు గూడు కట్టుకున్న, నేను కూర్చుకున్న 'ఆ భావన' కి తగు సమాధానం దొరికింది. భక్తి, ఆథ్యాత్మికత, అన్వేషణ మూలాల నుంచి మొదలైన నా వేదన, శోధన లకి ఒక సాంత్వన, శాంతి అందాయి, అంతేకాదు నా జీవితంలో అనివార్యమైన భాగమయ్యాయి. జీవితంలో ఒక పెద్ద ఇముడ్చుకోలేని ఆనందమైపోయాయవి...జీవితం లోని వెలితికి పూరకం అందింది! సాగనున్న బాటలో పచ్చని భావి మొలకలు గా చివురించింది...

రాయ/లే/ని పుట

ఆకు వంపులో, గోడ మూల లో పొటమరిస్తున్న చీకటి,
కుంపటి సెగలో, ఊదొత్తుల పొగలో పట్టులేని వేడిమి,
గుప్పిళ్ళలో మూసివుంచిన వణుకు, భయం.
దేహంలో పాకుతున్న ఒంటరితనం...

గృహమంతా పరుచుకున్న కాగితాలు,
కాగితాల్లో ఇమడలేని భావనలు.
పరిసరాల్లో నాచువాసన,
పాకుడుపట్టిన జ్ఞాపకాలు. 

చీకటిలో గుడ్లు మిటకరిస్తున్న బల్లి
రెక్కలలిసిన కీటకం దిశగా పాకుతుంది.
గుండె మంట పదునెక్కింది,
కాలిపోయిన కల కవురు వాసన వేస్తుంది.

లోపలి గొంతుకి, వెలుపలి కన్నుకి భాష్యం ఒకటే
వినాళగ్రంథి కలగలిపి, విడగొట్టి విదిల్చిన ప్రేలాపనలో... 
దివారాత్రాలకి చెందని చీకటివెలుగుల్లో
కొట్టుకుంటున్న కవాటాల వ్యర్థ చరితలివి.